سیلو؛ روایت هالیوود از جنگ آینده با ایران

به گزارش مشرق، داستان این است که در روزگار بعد از انفجارات هسته ای و آلوده شدن کره زمین، گروه بزرگی شامل هزاران نفر در سیلویی بسیار عمیق در داخل زمین زندگی می کنند که قوانین سختگیرانه ای دارد. سیلویی که گویا بیش از 300 سال قدمت داشته و در 144 طبقه عمودی با ارتفاعی حدود 1.6کیلومتر ساخته شده است! سیلویی که حافظه افرادش تحت کنترل بوده و اعتراض یا پرسش و جست وجو درباره فضای بیرون سرکوب می شود. شخصیت اصلی زنی به نام جولیت نیکولز (ربکا فرگوسن) از قعر معادن سیلو تا شهرداری آن می رسد درحالی که به پاک شدن حافظه اش واقف شده است. در سیلو به جز او، کلانتر و قاضی هم هستند اما حاکم اصلی، مدیر بخش آی تی به نام برنارد هالند (تیم رابینز) است با یک هوش مصنوعی که به عوامل اجرایی به خصوص قاضی (سیمز) و همسرش (کامیل) هم دستور می دهد.

ناگهان ایران!

اما پس از گذشت 19قسمت از فصل های 1 و 2 سریال، در سکانس آخر قسمت پایانی فصل 2، ناگهان به بیش از 300 سال قبل و آمریکای زمان حال (درواقع سال های 2049 تا 2051) پرتاب شده و در یک صحنه شش دقیقه ای شاهد دیدار یک نماینده جوان کنگره به نام دنیل کین با خبرنگاری ماجراجو، هلن درو، در کافه ای هستیم و متوجه یک درگیری میان ایران و آمریکا می شویم که گویا با پرتاب یک «بمب کثیف» یا رادیولوژیکال از سوی ایران به ایالات متحده شروع شده است. با این اطلاعات در آن قسمت می شد نتیجه گرفت که درگیری پس از پاسخ آمریکا به ایران به یک جنگ هسته ای منجر شده و نتیجه اش جهانی غیرقابل سکونت و همین سیلوهایی بوده که بازماندگان آدم ها بایستی در آنها و کیلومترها زیر زمین تحت یک نظام خشن زندگی کنند.

ماجرای درگیری هسته ای ایران و آمریکا، در اولین قسمت فصل سوم با خبر استفاده «بمب کثیف» از سوی ایران به طور کامل شرح داده شد و حتی حمله جنگنده های آمریکایی به ایران و درگیر شدن با نانوبات هایش و سقوط و مرگ همه خلبان ها به جز یک نفر به نام شارلوت به نمایش درآمد. در قسمت دوم این فصل هم اشاره های دیگری خصوصا در دیدار دو شخصیت اصلی یعنی دنیل و هلن به قضیه «پرچم دروغین» بودن کاربرد «بمب کثیف» از سوی ایران و تعویض سیستم های پیشرفته هواپیماهای مهاجم با سیستم آنالوگ و قدیمی و همچنین دام افکنی برای این هواپیماها اشاره شد.

اما از قسمت سوم تا هفتم، با وجود تعقیب شارلوت، جست وجوی دنیل و هلن، ظهور هوش مصنوعی و پراستنسن، و ماجرای حفر سیلوها، دیگر اثری از ایران نبود. تا این که در قسمت هشتم، شخصیت ها در اوج درگیری با راز سیلوها، ناگهان با موضوع ایران روبه رو می شوند؛ ایران که سلاح های نانوی پیشرفته ای داشته، با یک بمب الکترونیکی، فناوری نانوی آمریکا را در دالاس از کار می اندازد (و خبر استفاده از بمب کثیف، دروغی بیش نبود). آمریکا نیز نه برای نابودی ایران، بلکه برای سنجش قدرت نانوی آن، گردان هوایی شارلوت را قربانی می کند تا بمب هسته ای خود را در عمق تونلی 120 کیلومتری که تا زیر تأسیسات ایران حفر شده، منفجر کند.

یک جنگ هسته ای برنامه ریزی شده

در قسمت های نهم و دهم هم که فصل سوم به پایان می رسد، علی رغم انفجار هسته ای (از سوی پراستنسن و درواقع خود آمریکایی ها) و عملیاتی شدن سیلوها و پیوستن دو دنیای جولیت و کامیل و سیمز و برنارد و ... با دنیای 300 سال قبل دنیل و ویکتور و شارلوت و تورمن و ... (که با خواب مصنوعی و انجمادی تا امروز کشیده شده اند) بازهم دیگر نامی از «ایران» در میان نیست! درواقع در اینجا جنگ هسته ای نه طی درگیری حتی با ایران (آن گونه که پراستنسن در قسمت نهم شرح می دهد یا دیوانه ای که آنها را هک نماید!)، بلکه به طور برنامه ریزی شده از سوی دیوانه هایی مانند سناتور تورمن و پراستنسن همزمان با اتمام ساخت سیلوها رخ می دهد! تا مانند دکتر استرنج لاو مثلا دنیایی تحت کنترل خود را بسازند. مانند ترامپ و سناتورهای حامی اش که تقریبا همان حرف های جنگ طلبانه و شرورانه امثال پراستنسن و تورمن و هنری و ویکتور کرانکویچ را بیان می کنند.

با توجه به این که، سریال سیلو مانند کتاب های هیو هاوی که مورد اقتباس قرار داده (WOOL، SHIFT وDUST تالیف سال های 2011 تا 2013)، برای علت جنگ هسته ای جهان پساآخرالزمانی، کشور خاصی را ذکر نکرده و در هیچ کدام از صحنه های دنیای پساآخرالزمانی تمامی 30 قسمت سه فصل نمایش داده شده نیز نام و عنوان کشور فوق الذکر اساسا به کار نیامده و نقشی در شکل گیری درام و گسترش و نقاط اوج و فرود آن بازی نمی کند، چرا به گونه ای نچسب و زورکی فقط در معدود سکانس هایی از چهار قسمت (یک قسمت پایانی فصل دوم و سه قسمت از فصل سوم) نام «ایران» به عنوان دشمن متخاصم تحمیل شده است؟!

برای اولین بار سینمای تجاوز نظامی به ایران

شاید به نظر بیاید با توجه به این که نام «ایران» در کتاب های هیو هاوی نیست و فصل سوم نیز پس از جنگ های 12روزه و 40روزه آمریکا علیه ایران نمایش داده شده (از12 تیرماه 1405)، سازندگان سریال برای بازارگرمی و سوء استفاده از شرایط که اثرشان به روزتر به نظر برسد، نام «ایران» را در سریال گذاشته اند. یا تصور می شود به احتمال زیاد فیلمبرداری سریال حداقل بعد از جنگ 12روزه یعنی حدود یک سال پیش صورت گرفته که بر فرض پیشین یعنی بازارگرمی سازندگان صحه می گذارد، خصوصا که در کنداکتور تولید سریال، فیلمبرداری فصل سوم در استودیوهای OMAX Film اینفیلد لندن از 4 آگوست 2025 (یعنی بعد از جنگ 12روزه) تا 6 ماه مارس 2026 انجام گرفته که یک هفته هم از جنگ 40روزه گذشته بود! اما طبق جدول تولید سریال، از قضا فیلمبرداری قسمت های فلاش بک، قبلا در هرتفورد شایر لندن طی ژوئن 2023 تا 8 مارس 2024 (یعنی خرداد و تیرماه تا اواسط اسفند 1402) انجام گرفته بود و نام «ایران» در همین دوران درون فیلم قرار داده شده که برای اولین بار در سکانس پایانی قسمت آخر فصل دوم سریال، در 17 ژانویه 2025 (اواخر دی ماه 1403) به طور علنی پخش شد که هنوز پنج ماه تا جنگ 12روزه باقی بود.

پیشگویی یا طراحی شده؟

یعنی سریال سیلو، درواقع علنی ترین و جدی ترین تصویر پیشگویانه از حمله و تجاوز آمریکا به ایران بوده که برای اولین بار در یک فیلم یا سریال به ثبت رسیده است! به نظر می رسد برخلاف فیلم های دیگر هالیوود که معمولا وقایع آینده را زمینه سازی ذهنی می نمایند (مانند ماجراهای 11سپتامبر و اشغال عراق و برخورد با انقلاب و قضیه برجام و نسل کشی در غزه و ماجرای جولانی و ...) سریال سیلو، فراتر از القای ذهنی و آماده سازی فکر مخاطبان، از وقوع یک جنگ هسته ای آمریکا علیه ایران و درواقع همه دنیا تصویر و داستانی ارائه می دهد که در اذهان و پروپاگاندای آنها، عاملش ایران معرفی شده که به جنگ آخرالزمان منجر می شود، جنگی که زندگی روی کره زمین را ناممکن ساخته و مانند فیلم های 2012 و «دکتر استرنج لاو»، بازماندگان یا برگزیدگان، ناگزیر به مناطق امن و انتخاب شده منتقل می شوند.

این برای نخستین بار است که در تاریخ هالیوود، چنین جنگی تصویرسازی می شود، جنگی که سال هاست حاکمان آمریکا و اسرائیل و غرب با اخبار و گزارش های جعلی از مسلح شدن ایران به سلاح هسته ای زمینه سازی کرده اند. آنچه آگاهان و ناظران سیاسی و رسانه های دنیا و حتی خود و همپالکی های شان می دانند دروغی بیش نیست. دروغی برای تثبیت حاکمیت شیطانی خود بر جهان آن گونه که در کتاب ها و سریال سیلو نیز نشان داده می شود، که البته مانند دیگر آثار هالیوود، تنها روی پرده سینما و بر صفحه های تلویزیون قابل اجراست و به حول و قوه الهی هیچ گاه به واقعیت نخواهد پیوست، آنچنان که در همین جنگ های اخیر با ایران، بر همه جهان، قدرت پوشالی آنها ثابت شد.

از نابودی سلاح های پیشرفته و پایگاه های شان در منطقه تا ناتوانی در رهگیری و مقابله موشک ها و پهپادهای ایران تا کم آوردن مهمات و ذخایر سلاح های استراتژیک تا درهم ریختگی روحی و روانی سربازان و تا بر باد رفتن همه آرزوها و خیال بافی های شان ... . در واقعیت، برخلاف داستان هالیوودی فیلم ها و سریال هایی همچون سیلو، خبری از نانوربات ها نیست و ایران با همین سلاح های معمولی خود اما به حول و قوه الهی و رهبری شجاع و هوشمند و حضور تمام عیار مردم، همه آن هیبت نظامی آمریکا و اسرائیل را زمینگیر کرد و از رویای سقوط سه روزه، آنها را به باز ماندن معمولی تنگه هرمز و فرار از منطقه رساند. آنچه که همچنان بایستی از آن عقب نشینی کند!

منبع: روزنامه جام جم